Klinisches Verfahren

Podczas pierwszej wizyty lekarz przeprowadza wywiad i bada pacjenta oraz wykonuje zdjęcia rentgenowskie. Lekarz upewnia się również, czy przed podjęciem leczenia właściwego nie jest wskazane leczenie przedprotetyczne (zachowawcze, periodontologiczne, chirurgiczne). Wykonywane są także wyciski wstępne, na podstawie których tworzy się modele diagnostyczne, które służą do szczegółowego zaplanowania pracy i jednocześnie pozwalają na ostateczne objaśnienie pacjentowi na czym będzie polegało wykonanie mostu w tym przypadku.

Po zaakceptowaniu przez pacjenta planu leczenia oraz określeniu rokowania, przystępuje się do klinicznego i laboratoryjnego wykonania pracy. Pierwszy etap kliniczny to oszlifowanie zęba zgodnie z zasadami sztuki lekarskiej obowiązującymi w zakresie wykonywania koron i mostów oraz wykonanie koron ochronnych na zębach filarowych. Korony ochronne wykonywane są po to, aby odizolować tkankę zęba od dostępu czynników zewnętrznych (bodźce termiczne, bakterie, urazy mechaniczne), ze względu na konieczność zachowania podstawowych walorów estetycznych, jak również zachowania funkcji zęba w łuku zębowym w zakresie zgryzu, artykulacji i ochrony tkanek przyzębia.

Podczas kolejnej wizyty klinicznej, zdejmuje się korony ochronne, oczyszcza filary, kontroluje stan przyzębia i poprawność preparacji tkanek twardych oraz pobiera się precyzyjne wyciski całego łuku zębowego wraz z zębami filarowymi i kieszonką dziąsłową. Oprócz tego pobierany jest wycisk łuku przeciwstawnego i rejestrowane jest zwarcie najczęściej za pomocą kęska zwarciowego (wosk, silikon, masy termoplastyczne). Wizyta kończy się wstępnym doborem koloru, kształtu zębów, określenia specyfiki wykonania przęsła mostu. Całość wysyłana jest do laboratorium techniki dentystycznej.

Kolejny etap kliniczny, to kontrola poprawności laboratoryjnego wykonania zleconego etapu laboratoryjnego pod względem spełnienia wymogów klinicznych (szczelność brzeżna, kształt) – w przypadku mostów metalowo-ceramicznych jest to nośnik metalowy. Nośnik stanowić będzie wnętrze mostu, na nim w kolejnym etapie napalone będą warstwy porcelany, które swoim kształtem i kolorem odtworzą funkcje i estetykę uzupełnianych braków zębowych. Lekarz decyduje o tym czy praca technika dentystycznego spełnia wszystkie określone przez niego założenia kliniczne i konstrukcyjne. W przypadku pozytywnym zleca laboratorium wykonanie kolejnego etapu pracy.

Zwykle na tym etapie przymierzany jest gotowy lub prawie gotowy most, w którym ocenia się kliniczną i techniczną poprawność jego wykonania oraz walory estetyczne. Mogą być również wykonywane drobne korekty w zakresie zwarcia lub kształtów zębów, a także ostateczne określenie szczegółów kolorystyki, tak aby efekt końcowy był efektem naturalnym i spełniał oczekiwania pacjenta.

Po zakończeniu tej części leczenia, most odsyłany jest do laboratorium w celu ostatecznego dokończenia prac technicznych.

Kolejny etap kliniczny, to ostateczna kontrola poprawności wykonanej pracy i w przypadku braku zastrzeżeń, osadzenie mostu na cemencie tymczasowym lub dlugoczasowym. W pierwszym przypadku możliwe jest jeszcze zdjęcie mostu np. po kilku tygodniach, co pozwala na uwzględnienie uwag dotyczących funkcji i zebrania informacji, które mogą się pojawić w trakcie początkowego okresu użytkowania nowego uzupełnienia. Po osadzeniu mostu na cemencie docelowym jego usunięcie bez uszkodzenia jest praktycznie niemożliwe. Wizyta kończy się poinformowaniem pacjenta, o sposobie użytkowania nowego uzupełnienia, wymogach związanych z higieną, szczegółach, na które powinien zwracać uwagę a także konieczności przeprowadzania wizyt kontrolnych według indywidualnie ustalonego harmonogramu.